Ludzie z lotnictwa: Ana Diculescu – starsza załoga pokładowa

Kontynuujemy projekt „Ludzie z lotnictwa” w 2018 roku. Pierwszy wywiad w tym roku przeprowadziła Ana Diculescu – Senior Cabin Crew.

0 3.023

Lotnictwo jednoczy ludzi, jednoczy kontynenty, jednoczy emocje. Kontynuujemy cykl wywiadów z „Ludziami z lotnictwa” i rozmawiamy z Aną Diculescu – Senior Cabin Crew.

Ana Diculescu – starszy personel pokładowy

Ana-Diculescu-echipaj

Być zaznajomionym z! Czy rozmawiamy?

Nazywam się Ana Diculescu, 19-latka, starsza załoga pokładowa w Blue Air.

Skąd wzięła się Twoja pasja do lotnictwa i jak zdecydowałaś się wejść w teren?

Będąc częścią rodziny z tradycjami lotniczymi, mój ojciec nadal pracujący w tej dziedzinie, a do tego zapach nafty i samolotów, wszystko to sprawiło, że spełniłem swoje marzenie.

Pierwszą miłością były helikoptery, między nimi dorastałem i tak mikrob lotniczy dostał się do mojej krwi. To zarazek, którego nie można wyleczyć.

Moja rodzina zawsze wspierała mnie w robieniu tego, co kocham. Po rozpoczęciu studiów pomogli mi dalej żyć w moim bajkowym świecie, w którym czułem się jak w domu - lotnictwie. Ale skupiłem się na samolotach i pracy z publicznością, równolegle ze studiami.

Co oznacza Twoja praca i jak wymagająca?

Chęć sprawnego przebiegu lotu, troska o bezpieczeństwo i komfort pasażerów oraz praca w załodze to tylko niektóre aspekty pracy stewardesy.

Jest to praca złożona, która łączy w sobie zarówno wysiłek fizyczny (długa praca w niskim ciśnieniu, napromieniowaniu, drganiach i hałasie) jak i wysiłek umysłowy.

Z mentalnego punktu widzenia, jako steward, musisz skutecznie przeplatać pracę z wieloma osobami jednocześnie i własne emocje.

Bardzo miło wspominam początkowy okres mojej kariery i pośrednio moment na szkoleniach jako stewardesa, kiedy ówczesna instruktorka, pani. Georgeta Dumbrava powiedziała nam, że stewardesy muszą być doskonałymi aktorami. Podczas noszenia munduru warto zapomnieć o problemach w domu.

Jako steward masz kontakt z wieloma osobami: od współpracowników naziemnych po załogę i pasażerów. Większość czasu spędzasz z pasażerami i kolegami. Jeśli w załodze jesteśmy jak rodzina i rozumiemy się i pomagamy sobie w razie potrzeby, pasażerowie są tym, co daje nam powód i wyzwanie, by być stewardesami.

Wszelkie prośby, zmęczenie i stres znikają w porównaniu z satysfakcją widząc pasażerów przytulających swoich bliskich na lądowaniu. To poczucie, że przyczyniłeś się do ich radości i bezpiecznego lotu.

Ana-Diculescu-szef-kabina-niebieski-powietrze

Jak trudno jest zostać stewardesą? Jakie kroki należy wykonać?

Branża transportu pasażerskiego rozwija się, a zapotrzebowanie na stewardesy stale rośnie. Nie jest trudno zostać stewardessą, ale bycie dobrą stewardessą wymaga dużo pracy. Wiąże się to z dużą ambicją, poświęceniem i zawsze trzeba doskonalić swoje wyniki i wiedzę w terenie.

Jest to praca, która łączy wiedzę z wielu dziedzin (medycyna, fizyka, mechanika, bezpieczeństwo, towary niebezpieczne, geografia, meteorologia i inne). Informacje te są przekazywane przyszłym stewardom podczas kursów teoretycznych i praktycznych.

Aby zostać stewardessą, należy odbyć specjalistyczne kursy w instytucji akredytowanej zgodnie z obowiązującym prawem międzynarodowym (samodzielnie lub w linii lotniczej).

Obecnym trendem międzynarodowym jest rekrutacja personelu niewyspecjalizowanego (w Rumunii z wyjątkiem Blue Air, Tarom i Air Bucharest, które wymagają zaświadczenia członka personelu pokładowego wydanego przez Urząd Lotnictwa) oraz zapewnienie niezbędnego szkolenia jako stewardesa w firmie oferującej pracę.

Szkolenie obejmuje zarówno teoretyczne, jak i praktyczne moduły dotyczące sytuacji awaryjnych (gaszenie pożaru, dekompresja, ewakuacja, przetrwanie w nieprzyjaznym środowisku, pierwsza pomoc itp.).

W tym zawodzie mile widziane jest wykształcenie z dowolnej dziedziny. Jako członek personelu pokładowego korzystasz z wszelkich informacji i doświadczeń życiowych.

Wiem, że nie masz ustalonego harmonogramu. Jak dzielisz pracę, życie prywatne i życie rodzinne?

W moim przypadku mozaika praca-życie prywatne-rodzina jest udana. W domu rozumiem program. Moja pasja do lotnictwa doprowadziła mnie do tego samego miejsca, co mój mąż.

Czasami jest to trudniejsze ze względu na program wykonany przez firmę. Jeśli nie planujesz wszystkiego z góry, ryzykujesz przegapienie wyjątkowych chwil, ale w moim przypadku jest to część życia, do którego przywykłam i nadal postanowiłam żyć.

Planuję swoje działania zgodnie z harmonogramem otrzymanym na miesiąc przed firmą. Jednocześnie cieszę się wsparciem i pomocą całej mojej rodziny w wychowaniu córki. Są dni, kiedy angażuję wszystkich i nie zawsze jest to łatwe.

Ana-Diculescu-echipaj-1

Jakie masz plany zawodowe na przyszłość? Chcesz zostać w lotnictwie lub wykonywać inny zawód?

Muszę przyznać, że przez jakiś czas próbowałem pracy takiej jak 8-16. Bardzo trudno było dostosować się do regularnego harmonogramu, od poniedziałku do piątku. W tamtym czasie naprawdę tęskniłem za lotem ze wszystkimi wyzwaniami, jakie się z nim wiążą. Lot, przyjemność pracy z ludźmi, umundurowanie i rygory lotnictwa doprowadziły do ​​przyjemnego uzależnienia, z którego nie wyobrażam sobie zbyt szybko rezygnacji. Kolejnym obszarem, który mnie fascynuje i do którego chciałbym się udać nie rezygnując z lotnictwa jest ochrona środowiska i recykling. Może w pewnym momencie potraktuję ten obszar działalności znacznie poważniej, może nawet w odniesieniu do lotnictwa.

Ana-Diculescu-Laponia

Podejrzewam, że w twojej pracy nie ma monotonnych dni. Czy możesz nam powiedzieć, jak mija dzień w pracy? Miałeś przygody, przyjemne i mniej przyjemne sytuacje?

Praca stewardesy opiera się na procedurach, więc istnieje ściśle określony schemat samej czynności, ale praca z ludźmi sprawia, że ​​monotonia znika z każdym dniem.

Każdy pasażer jest wyjątkowy i ma swoje własne oczekiwania; zaspokajanie potrzeb pasażerów w związku z podróżą i ich satysfakcja jest dla mnie codziennym wyzwaniem, które staram się spełniać najlepiej jak potrafię.

Dzień w pracy zaczyna się w domu: przygotowania do lotu są rygorystyczne. Oprócz podsumowania niezbędnych informacji (procedury zwykłe i awaryjne, pierwsza pomoc itp.) jest również skład treningu fizycznego.

Stewardesy wszystkim kojarzą się z pięknem, elegancją i troską, dlatego nie można przeoczyć znaczenia przyjemnego wyglądu.

Cała załoga spotyka się na lotnisku i omawia plan lotu, w tym oczekiwane reakcje w przypadku nieprzewidzianych okoliczności i sposób działania, aby zachować ich świeżość w pamięci i skrócić czas reakcji w takich przypadkach.

Po wejściu do samolotu cała załoga pokładowa sprawdza samolot, a następnie przyjmuje pasażerów.
Każde wejście na pokład jest inne, są sytuacje, które należy rozwiązać bezzwłocznie (od miejsc pasażerskich po pierwszą pomoc).

Po wejściu na pokład i zamknięciu drzwi samolotu zjeżdżalnie są wzmacniane w celu ewakuacji pasażerów w sytuacji awaryjnej, a następnie przedstawiana jest im instrukcja bezpieczeństwa.

Start i lądowanie ze wszystkimi ich momentami są krytycznymi fazami lotu, a następnie stewardesy są w pogotowiu, aby szybko zareagować.

Po starcie powtórzyć niektóre części instrukcji bezpieczeństwa na pokładzie (zasady palenia, zalecenie zapiętych pasów bezpieczeństwa itp.) i rozpocząć obsługę pokładową (obsługa pasażerów). Może może się różnić w zależności od rasy, w zależności od jej specyfiki.

Przez cały ten czas stewardesy zwracają uwagę na to, co dzieje się zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz samolotu, aby móc zakomunikować pilotom wszelkie anomalie.

Krótko mówiąc: jesteśmy zawsze w pogotowiu i gotowi do interwencji w każdej sytuacji, niezależnie od tego, czy pasażerowie źle się czują na pokładzie (najczęściej), czy w sytuacji awaryjnej.

Przed lądowaniem kabina pasażerska jest zabezpieczana, sporządzane są wszystkie niezbędne dokumenty, a po wylądowaniu, w bazie, samolot przekazywany jest kolegom naziemnym (techniki, catering, itp.). W razie potrzeby po locie zostaną omówione problemy i wyciągnięte wnioski.

W ciągu około 6000 godzin lotu nie miałem żadnych poważnych nieprzyjemnych sytuacji. Nic więcej niż pierwsza pomoc, turbulencje, lądowania i starty przy złej pogodzie lub tylko fałszywe alarmy, a wszystko to w granicach bezpieczeństwa lotu. Nigdy nie czułem się zagrożony w samolocie, wręcz przeciwnie, zawsze bezpieczny i chroniony.

din-zbor-ana-diculescu-1

Interakcja z wyjątkowymi ludźmi, harmonia załogi, zapierająca dech w piersiach sceneria i liczne „Dziękujemy za bezpieczny lot” lub „To był wspaniały lot” to tylko niektóre z wielu przyjemnych chwil na pokładach samolotów.

Jakie masz rady dla tych, którzy chcą rozpocząć karierę w lotnictwie, zwłaszcza jako stewardesy?

Świat lotnictwa jest fascynujący i cudowny. Wystarczy pasja, cierpliwość i wytrwałość.

Ana, bardzo dziękuję za ten wywiad. Biorąc to pod uwagę, życzymy Ci „czystego nieba” i jak największej liczby lotów bez incydentów!

Zostaw odpowiedź

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.