10 najpiękniejszych stacji na świecie

0 1.125

Biorąc pod uwagę, że są to zasadniczo funkcjonalne budynki, których celem jest pomoc w transporcie, imponujące jest to, że stacje wyglądają tak dobrze. W rzeczywistości kolej zainspirowała niektóre z najbardziej kultowych projektów ostatnich dwóch stuleci. Stworzenie sieci podróży na kontynencie i na świecie jest dowodem na to, że nie ma powodu, dla którego praktyczna infrastruktura nie miałaby dobrze wyglądać dla widza.

pustypusty

Jeśli nie lubisz podróżować samolotem, podróż pociągiem ma swój urok, co pokaże ta góra, która zwróci Twoją uwagę na najpiękniejsze stacje na świecie.

10 najbardziej spektakularnych i najpiękniejszych stacji na świecie.

Nie wierzysz nam? Odnosząc się do wielu stylów z różnych epok, przedstawiamy 10 stacji z całego świata, które są tak spektakularne, że nawet nie będziesz się martwić spóźnieniem pociągu.

Stacja Dunedin, Nowa Zelandia

Stacja Dunedin, Nowa Zelandia
Stacja Dunedin, Nowa Zelandia

Ten bazaltowo-wapienny zamek nadał architektowi George'owi Troupowi imię „Gingerbread George” (George the Gingerbread George). Choć najwyraźniej wolał alternatywny projekt oparty na pomyśle „szkockiej rezydencji”, projekt dworca przypomina teraz zamek z piernika.

Dworzec Dunedin jest jednym z najbardziej znanych zabytków architektonicznych miasta.

Niegdyś najbardziej ruchliwy ośrodek w Nowej Zelandii, budynek odnotował ogromny spadek ruchu, a teraz mieści restaurację, galerię sztuki i Galerię Sław Sportu Nowej Zelandii. Co roku główna platforma staje się „najdłuższym pasem startowym na świecie” dla pokazu mody.

Pochodzący z 1906 roku, ten wspaniały budynek w stylu flamandzkiego renesansu ma fasady z białego wapienia Oamaru na czarnej skale bazaltowej, nadając mu dramatyczny wygląd i charakterystyczny wygląd „Gingerbread House”. Urządzony we wspaniałym stylu tamtych czasów, sam pokój rezerwacji ma mozaikową podłogę z prawie 750.000 XNUMX płytek porcelanowych Royal Doulton.

Grand Central, Nowy Jork, USA

Grand Central
Grand Central

Grand Central jest to w miarę możliwości najsłynniejszy dworzec kolejowy na świecie. Nawet jeśli nigdy nie byłeś w Grand Central ani w Nowym Jorku, prawdopodobnie rozpoznasz ją z wielu filmów, w których wystąpiła, takich jak „North by Northwest” i „Avengers”. Słynie również z własnej sztuki: ogromny (choć nieco niedokładny) gwiezdny mural zdobi sufit głównego holu, a wiele słynnych obrazów, rzeźb i obrazów można znaleźć zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz.

Otwarty dla publiczności 2 lutego 1913 roku Grand Central jest znanym na całym świecie punktem orientacyjnym i węzłem komunikacyjnym w środkowym Manhattanie.

Jego bogata historia to opowieść o ogromnym bogactwie i doskonałej inżynierii, ale także o przetrwaniu i odrodzeniu. Dziś punktem orientacyjnym dla sztuk pięknych jest centrum handlowe i gastronomiczne, a także kolej MTA Metro-North Railroad i stacja metra obsługująca linie metra 4, 5, 6, 7 i S.

Grand Central Terminal ma wiele nazw, w tym Grand Central, Terminal i GCT. Jedna z głównych atrakcji Grand Central, czterostronny opalowy zegar, znajduje się w centrum holu głównego nad stoiskiem informacyjnym i jest często miejscem spotkań zarówno turystów, jak i mieszkańców. Wiesz, że jesteś nowojorczykiem, kiedy powiedziałeś znajomemu, żeby „spotkał się na zegarze”. Z 750.000 XNUMX odwiedzających każdego dnia, Grand Central Terminal jest jednym z najczęściej odwiedzanych miejsc w Nowym Jorku, ustępując jedynie Times Square.

Środkowa Brazylia, Rio de Janeiro, Brazylia

Budynki, w których mieszczą się stacje kolejowe, z dość oczywistych powodów zajmują zwykle dużo miejsca w poziomie – ale ta stacja w centrum Rio de Janeiro ma własną 400-metrową wieżę Art Deco, która najwyraźniej słynie z tego, że nie pokazuje poprawny czas, ale jaki jest największy czterotarczowy zegar na świecie, wysoki na 110 metrów. Pierwszy pociąg odjechał Central do Brazylii 29 marca 1858 o godzinie 10 rano, kiedy lokomotywa „Brazylia” zawiozła cesarza do Pouso dos Queimados (obecnie Queimados).

Stacja została zainaugurowana pod nazwą „Estação do Campo”, ponieważ obszar stacji znajdował się w granicach Campo de Santana.

Kościół Nossa Senhora de Santana został zburzony, aby zrobić miejsce na dworzec kolejowy, ale drewniany wizerunek portugalskiego świętego można znaleźć w kaplicy na Dworcu Głównym. Wkrótce potem stał się znany jako „Sąd Stanowy”, odnosząc się do Dworu Cesarskiego. Został on wtedy nazwany „Dom Pedro II Station”, w hołdzie dla cesarza. Wraz z nadejściem Republiki nowy rząd chciał rozdzielić nazwę kolejową byłego monarchy. Następnie stara kolej Dom Pedro II została przemianowana na „Central do Brasil Railway”, a stacja ta została natychmiast nazwana „Estação Central do Brasil”.

Stacja Huddersfield, West Yorkshire, Wielka Brytania

Stacja Huddersfield
Stacja Huddersfield

Dworzec kolejowy, który ze względu na swoją architekturę bardziej przypomina koryncki pałac, którego styl chwalą John Betjeman i Nikolaus Pevsner - dwaj najwięksi brytyjscy architekci. Projekt Huddersfield, nawet jak na wiktoriańskie standardy kolejowe, był połączonym wysiłkiem dwóch oddzielnych firm kolejowych, z ideą połączenia dwóch pomysłów pod jedną centralną kopułą, bardziej wyjątkową i znacznie bardziej ekstrawagancką. Zwiedzający powinni upewnić się, że podziwiają olejny obraz Feliksa, „kontrolera szkodników”, który jest kotem.

Zaprojektowany przez architekta Jamesa Pigotta Pritchetta i zbudowany przez Josepha Kaye w latach 1846–50 w stylu neoklasycystycznym, kurort jest dobrze znany w kręgach architektonicznych ze swojej fasady w stylu klasycznym z korynckim portykiem o szerokości sześciu kolumn i głębokości dwóch kolumn. Plac Świętego Jerzego. Jest to budynek klasy I. W latach 1880. XIX w. dworzec został rozbudowany poprzez zamontowanie peronu wyspowego z dachem ogólnym. Dach częściowo zawalił się 10 sierpnia 1885 r., zabijając cztery osoby, ale został odbudowany.

Dworzec Centralny, Santiago, Chile

Oficjalnie nazwany Alameda (od głównej drogi stolicy Chile), Estaçion Central został zainaugurowany w 1885 roku, ale do czasu otwarcia obecnego budynku w 1897 roku stał się budynkiem kultowym. Po obu stronach torów stoją dwa lśniące białymi kolumnami budynki z ogromnym, ozdobnym stalowym dachem, który zakrywa wszystko niczym przerośnięty albatros.

Specjalny projekt jego dużej metalowej konstrukcji z centralną wieżą skłonił niektóre źródła do przypisania projektu słynnemu francuskiemu architektowi Gustave'owi Eiffelowi, ale to nie jest prawda. Jednak francuski styl dworca centralnego jest oczywisty, gdyż konstrukcję wykonała francuska firma Schneider Co Creusot, która była również odpowiedzialna za jego montaż w Santiago. Ze względu na swoją wielką wartość artystyczną i historyczną, w 1983 roku stacja ta została uznana za narodowy zabytek historyczny.

Stacja Kanazawa, Japonia

Kanazawa Station
Stacja Kanazawa

Główny dworzec kolejowy w Kanazawie to fascynujące połączenie przeszłości i przyszłości. Przed nim znajduje się ogromna tradycyjna drewniana brama torii, zwykle znajdująca się poza japońskimi świątyniami, a wejście na stację jest przykryte lśniącą aluminiową i szklaną kopułą Motenashi. Każdy szczegół został starannie przemyślany – w tym olśniewające kolumny platformy ozdobione złotem płatkowym, jeden z najsłynniejszych towarów eksportowych Kanazawy.

W XV wieku nowa gałąź buddyzmu stała się bardzo popularna w tym regionie, ponieważ nauczała świętej prawdy: że wszyscy ludzie są równi. To nauczanie o równości zainspirowało mieszkańców do powstania i zaprzestania bycia sługami bogatych. Założyli własne „Królestwo Chłopskie”, które prowadzili z ufortyfikowanej świątyni na wzniesieniu. Świątynia została nazwana Oyama Gobo, a wokół niej wyrosło miasto Kanazawa. Wiek później to buddyjskie królestwo upadło, a świątynię zastąpił zamek Kanazawa, ale buddyjskie idee i filozofia pozostały tu bardzo ważne. Może więc noszenie torii przed stacją Kanazawa jest po części hołdem dla tego religijnego pochodzenia.

Stacja kolejowa Metz-Ville, Metz, Francja

Stacja kolejowa Metz-Ville
Stacja kolejowa Metz-Ville

Główny dworzec kolejowy w Metz może na pierwszy rzut oka wydawać się rodzajem przebudowanego kościoła, ale w rzeczywistości jest to raczej artefakt historii imperialnej niż religijnej. Mimo że ma ponad sto lat, jest to czwarta stacja zajmująca to miejsce i została zbudowana przez cesarza Wilhelma II w celu zapewnienia niemieckiej suwerenności nad regionem w 1908 roku. Zawiera witraże przedstawiające św. Cesarza Rzymskiego Karola Wielkiego, a także prywatne apartamenty dla Kaiser (obecnie siedziba francuskiego przedsiębiorstwa kolei państwowych SNCF).

Stacja Metz-Ville, powszechnie znana jako stacja Metz, znajduje się w pobliżu centrum Metz

Stacja Metz-Ville, powszechnie znana jako stacja Metz, znajduje się w pobliżu centrum Metz, w prefekturze Moselle, w regionie Grand Est. Zbudowany podczas pierwszej aneksji Alzacji i Mozeli przez Niemców (1871-1918), dworzec został zainaugurowany w 1908 r. przez cesarską Dyrekcję Generalną Kolei Alzacji i Lotaryngii, zastępując stary dworzec Metz, który oddano do użytku w 1878 r. Budynek pasażerski , ze względu na fasady i dachy sali honorowej z dekoracją bufetu i hali odlotów, od 15 stycznia 1975 roku przekształciła dworzec w zabytek historyczny.

Chhatrapati Shivaji Terminus, Bombaj, Indie

Chhatrapati Shivaji Terminus
Chhatrapati Shivaji Terminus

Wciąż znany potocznie jako „VT” od nazwy z epoki kolonialnej, Victoria Terminus, Chhatrapati Shivaji nie ma wiele wspólnego z wielką brytyjską wiktoriańską koleją St Pancras. Jeśli już, jest znacznie większy niż Gothic Red Brick Effort George'a Gilberta Scotta, z mnóstwem kopuł i wież pokrytych czterometrową marmurową statuą, która ma reprezentować „Postęp”, na wypadek, gdyby ktoś przegapił ten pomysł. Obecnie jeden z najsłynniejszych budynków w Bombaju, Chhatrapati Shivaji, jest od 2004 roku wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Chhatrapati Shivaji jest niezwykłym przykładem wiktoriańskiej renesansowej architektury gotyckiej w Indiach.

Chhatrapati Shivaji jest niezwykłym przykładem wiktoriańskiej renesansowej architektury gotyckiej w Indiach, zmieszanej z motywami wywodzącymi się z tradycyjnej architektury indyjskiej. Budynek, zaprojektowany przez brytyjskiego architekta FW Stevensa, stał się symbolem miasta i głównym międzynarodowym portem handlowym Indii. Terminal budowano przez ponad 10 lat, począwszy od 1878 roku, według wiktoriańskiego gotyku opartego na późnośredniowiecznych modelach włoskich.

Jego niezwykła kamienna kopuła, wieżyczki, ostre łuki i ekscentryczny plan są bliskie tradycyjnej architekturze indyjskiego pałacu. Jest to niezwykły przykład spotkania dwóch kultur, ponieważ brytyjscy architekci współpracowali z indyjskimi rzemieślnikami, aby uwzględnić indyjską tradycję i ekspresję architektoniczną, tworząc nowy, niepowtarzalny styl w Bombaju.

Gare do Oriente, Lizbona, Portugalia

Gare do Oriente
Gare do Oriente

Inspirowany gotykiem metalowo-szklany pawilon Gare do Oriente w Lizbonie został otwarty w samą porę dla milionów zwiedzających w drodze na ogromną wystawę World Expo 98. Stacja została otwarta 19 maja 1998 r. jej otwarcia została uznana za największą stację intermodalną w Portugalii, zdobywając 7 października 1998 r. Nagrodę Brunela w kategorii dużych nowych projektów budowlanych. Zaprojektowana z myślą o maksymalizacji naturalnego światła w ciągu dnia, górująca praca hiszpańskiego architekta Santiago Calatrava przypomina las oświetlony nocą. Na dworcu znajduje się podziemne centrum handlowe i posterunek policji.

W 1994 roku stacja została zaproponowana w ramach modernizacji Linha do Norte, modyfikacji linii kolejowej w celu ułatwienia przyszłego rozwoju stacji Oriente. Położona wzdłuż Avenida D. João II, nad Avenida de Berlim i Rua Conselheiro Mariano de Carvalho, stacja miała zająć teren niegdyś zajmowany przez Apeadeiro dos Olivais, który został zburzony w latach 1990., aby zrobić miejsce dla nowej stacji.

Neapol Afragola, Neapol, Włochy

Napoli Afragola
Neapol Afragola

Afragola zwraca uwagę nawet na nieprzyjemnym tle Wezuwiusza, jednego z najbardziej aktywnych wulkanów w Europie. Stacja jest zaaranżowana w taki sposób, że jeśli ziemia zacznie się trząść, części jej konstrukcji mogą poruszać się niezależnie od siebie.

Projekt stacji, wykonany przez architekt Zahę Hadid, został oficjalnie zaprezentowany 4 listopada 2003 roku. Prace zostały początkowo zablokowane w 2003 roku, zaraz po wykopaliskach, w związku z odkryciem archeologicznym (wioska mykeńska, pierwsza i jedyna z swego rodzaju w miejscowości z kraju). Następnie budowę powierzono firmie, która zrezygnowała z kontraktu.

Na początku 2014 roku ukazała się opinia, że ​​prace zostaną zakończone w ciągu 18 miesięcy od przyznania prac. Wstępny przydział robót nastąpił w listopadzie tego samego roku, aw lutym 2015 r. prace wznowiono. Dworzec został otwarty 6 czerwca 2017 r., natomiast regularne przewozy pasażerskie rozpoczęły się zmianą czasu letniego 11 czerwca 2017 r. Z okazji inauguracji burmistrz Tuccillo ogłosił tytuł rynku stacji ku pamięci architekta Zahy Hadid.

Na świecie są z pewnością inne wyjątkowe i piękne stacje. Jeśli odkryłeś tak cudowne miejsce i uważasz, że warto o nim wspomnieć w tym artykule, czekamy na Twoje zdjęcia na naszym Instagram lub Facebook lub możesz wspomnieć o nas w swoich postach.

Biorąc to pod uwagę, życzymy pracowitego lata :)!

Zostaw odpowiedź

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.